Titriyor parmaklarım. Kalemimde derman yok, Kağıdımda yer ! Zaten bütün cümlelerim devrik. Bütün yamalı dizeler dilimden geçer. Bekler beni gece. Sessizce. Uyuyamazsam yazacağım. Küfür günah müstehcem ne varsa bugüne ertelenen. İstanbulun küflü sokakları gibi. Tam olmalı yüreğin kağıda düşürdükleri. Gözyaşı, gülüşmeler. Onikiden sonra sevişmeler. Gitmeler; Yahut vazgeçişler. Bahaneyle dönüşler. Unuttum döndüm. Askıda kalmış paltom. Malum dışarı insan dolu. İnsanlar soğuk. Ve başka nedenler sıralı. üstelik daha daha çok. Ama malum gitmek gerek. Üstelik üzmeyerek. Üzülmeyerek. Ne güneşe nede dört koca mevsime. Yüreğimi ömrüne mühürleyerek. Sonrası hasretin. Geride uslu durmayan kelimeler. Sonrası dirayetin. Dahası gözlerin memleketim. Unutma yüreğimdesin sol yanımdasın. Ömrün benim gönül cumhuriyetim...
